Dokumentarni film “Milo”: Nije hafiz, niti musliman, a zna napamet Kur’an časni

1

Dokumentarni film “Milo”, u produkciji Al Jazeere Balkans, čiji scenarij potpisuje Fahrudin Bečić, izvršni producent ove televizije, govori o neobičnom policajcu Milu Šćekiću iz Kolašina,

koji je pročitao hiljade knjiga, istražuje psihološke fenomene i neobjašnjive utjecaje, analizira umjetnost i filozofiju, povezuje književnost i religiju…

Šćekić nije svećenik, ali zna napamet Kur’an časni i Sveto pismo, citira Dostojevskog, Thomasa Manna i Goethea, Krležu i Andrića, analizira Njegoša, izučava psihologiju, bavi se ezoterijom, metafizikom i filozofijom, govori poeziju, pomaže djeci s autizmom…

Bečić je dokumentarac o Milu snimao u Kolašinu i njegovoj okolici, na Durmitoru, u Podgorici, na Duklji, u Pljevljima i Sarajevu.

Šćekić u filmu priča o svojim interesovanjima i nadanjima. Pripovijeda o umjetnosti i religiji, ljudima i božanskom. On analizira, citira svjetske mudrace i skromno izvodi zaključke.

“Film je priča o ljubavi, životu, ljudima, o lijepoj riječi, srećnim vremenima, o praštanju, pomirenju, razumijevanju i prihvatanju različitosti”, kazao je Šćekić na premijernom prikazivanju u Podgorici na Velikoj sceni Crnogorskog narodnog pozorišta, a potom dodao:

“Ne tražimo različitosti, olako ćemo to naći. Potražimo ono što nas spaja. Teži je to put, ali mu kraj dodiruje vječnost. Svako od nas, ma koje vjere bio i ma kojeg boga prizivao i slavio, u svom srcu i duši nosi najintimnije želje, nadu, ljubav i svoju skrivenu, osobnu vjeru, malu, krhku, nenametljivu, skrovitu, strpljivu, suzdržanu, radosnu. U nju je položeno blago života. Nikada nismo sami. Život nam uvijek na našim putevima šalje drugo biće.”

Osim obaveza koje ima kao policajac, on je i volonter u Konjičkom klubu “Budućnost”, gdje obučava djecu s poteškoćama u razvoju. Šćekić je i student druge godine Filozofskog fakulteta u Nikšiću.

Film “Milo”, o ovom nadasve posebnom čovjeku, gledatelji mogu pogledati na Youtube nalogu ove televizije odmah nakon emitovanja.

Saff.ba

 

Daunov sindrom

3

Daunov sindrom

Daunov sindrom ili mongolizam opisan je kod raznih naroda. Predstavlja kongenitalni poremećaj sa karakterističnim izrazom lica i često se po izgledu lica može postaviti dijagnoza još kod novorođenčadi. Kod dece sa mongolizmom postoji 47 hromozoma umesto 46 koliko ih ima ostalo stanovništvo.

Uzrok nastanka

U 95 – 97 % slučajeva Daunov sindrom nije nasledna bolest i javlja se u svim rasama i u svim ekonomskim grupacijama. Pojava Daunovog sindroma ne dovodi se u vezu sa bilo kakvim životnim navikama roditelja. Dokazano je da starost majke (preko 35 godina života) povećava mogućnost pojave Daunovog sindroma kod deteta. Daunov sindrom je posledica postojanja jednog hromozoma više u ćelijama deteta. Umesto 2 hromozoma koja čine 21. par, ova deca u svojim ćelijama imaju 3 hromozoma (od kojih 2 čine 21. par a jedan je “višak”), pa se zato Daunov sindrom naziva još i Trizomija 21.

Klinička slika

Bebe obično imaju malu glavu, široko razmaknute i kose oči (kao kod Mongola), na unutrašnjem uglu očiju koža je nabrana (“treći kapak”), a na dužici oka vide se bele pege. Nos i usta takvih beba umanjeni su, ušne školjke takođe su male i nepravilno su oblikovane. Tonus mišića je snižen, a zglobovi su im izuzetno savitljivi. Na dlanovima ispod četvrtog prsta nalazi se “brazda”. Skoro polovina beba rođenih sa Daunovim sindromom ima i urođenu srčanu manu. Pravilo je da se kod takvih beba u prva dva meseca života uradi doppler – ultrazvuk srca, u cilju blagovremenog otkrivanja i lečenja urođene srčane mane. Oko 10% beba rađa se sa anomalijama jednjaka i creva koje se ispoljavaju kao suženje ili potpuna zatvorenost (atrezija) jednjaka ili creva i to zahteva hitnu hiruršku intervenciju. Preko 50% dece ima oštećenje sluha i vida. Prva kontrola vida treba da se obavi u prvih 6 meseci života, a prva kontrola sluha u prva 3 meseca života. Cilj je da se blagovremenom korekcijom ovih oštećenja omogući što bolji razvoj svih čula i nervnog sistema, a kasnije i govora.

Kod dece rođene sa Daunovim sindromom češće se javljaju febrilne konvulzije (tj.fras) i drugi oblici konvulzija. Dalje, ova deca podložna su infekcijama, a naročito su sklona infekcijama gornjih i donjih disajnih puteva – zapaljenju grla, bronhitisu i zapaljenju pluća. U prvim godinama života kod ove dece povećan je rizik da dobiju leukemiju koja je po njih najčešće fatalna.

Nikada ne može da se predvidi koliki će biti stepen mentalne retardacije deteta sa Daunovim sindromom. Mentalna retardacija obično je umerena, a svega kod 10% dece veoma je izražena (teška). Ona ne mora da bude u direktoj vezi sa organskim oštećenjima (anomalijama) deteta. Deca sa Daunovim sindromom obično nauče da hodaju, da govore, da se obuku, da sama odu u toalet, samo što se to događa kasnije u odnosu na njihove vršnjake.Takvoj deci treba posvetiti veću pažnju i kod kuće (angažman roditelja veoma je bitan) i van kuće (uključivanje u specijalne programe, rad sa defektologom, psihologom, logopedom) da bi se potencijali koje takvo dete poseduje maksimalno stimulisali i razvili. Kod odraslih osoba sa Daunovim sindromom često se javlja prerano starenje tj. demencija, gubitak pamćenja i nemogućnost rasuđivanja.

Dijagnoza

Daunov sindrom dokazuje se analizom hromozoma (“kariotip”) i to tako što se analiziraju hromozomi ćelija iz krvi bebe. Medicina je napredovala i trudnice su u mogućnosti da se podvrgnu “Triple testu” ili “prenatalnom screeningu”, kao što se odavno radi u razvijenim zemljama sveta. To je veoma jednostavan test koji se radi iz uzorka krvi trudnice.Ukoliko rezultat “Triple testa” ukaže na povećan rizik od hromozomske anomalije, trudnica mora da se pošalje na amniocentezu. Trudnica koja ima preko 35 godina, treba da ide na amniocentezu bez obzira na rezultat “Triple testa”. Izuzev amniocenteze, pre rođenja bebe mogu da se urade i ostali dijagnostički testovi za otkrivanje Daunovog sindroma, ali i drugih hromozomskih anomalija: biopsija horionskih resica i horiocenteza.

Kvalitet života  obolelih

  1. godine dužina života osoba sa Daunovim sindromom, iznosila je u proseku oko 9 godina. Danas je, zahvaljujući blagovremenoj dijagnostici i lečenju urođenih anomalija, životni vek ovih osoba produžen na 50 godina i duže. U našoj zemlji osobe sa Daunovim sindromom obično žive u svojim porodicama, a u razvijenim zemljama sveta oni žive u zajednicama, polu-samostalno, vode računa o sebi, učestvuju u kućnim poslovima, rade i privređuju u zajednici i druže se međusobno.

stetoskop.info

Sve više nas pati od adiktofonije – ovisnosti o mobitelu

4

Zaboravite nekoliko dana na mobilne telefone” deviza je svjetske akcije koja je startovala 6. februara. Njeni organizatori izjavljuju da je broj ljudi koji pate od adiktofonije u naglom porastu.

Zaboraviti telefon kod kuće ne znači biti “odrezan” od svijeta, naprotiv, to je način da se ponovo vratimo u realnost, podvlače aktivisti.

Akcija nije startovala slučajno 6. februara. Upravo tog dana, prema Gregorijanskom kalendaru, imendan je Gastona. Francuski pjevač Nino Ferrer u nekada popularnoj pjesmi pjevao je: “Gaston, zvoni telefon, ali kao i uvijek, niko se ne javlja”.

Upravo na to – da se ne uzima slušalica, da se isključi mobilni telefon, a najbolje da se ostavi kod kuće, pozivaju organizatori akcije.

Tako oni pozivaju na borbu protiv “adiktofonije” ili navikavanja na mobilni telefon.

Ovaj termin je uveo francuski pisac Phil Marso. Čovjek koji pati od takvog psihičkog poremećaja preživljava strah da će biti odvojen od svijeta.

Stručnjaci objašnjavaju da je cijeli život modernog čovjeka – u telefonu: tamo su kontakti, veze, internet. I, ako čovjek previše ovisi o mobilnom uređaju, kod njega se pojavljuje panični strah da može da ga izgubi.

Sve više je slučajeva da ljudi postaju depresivni kada im ukradu telefon. Kada je riječ o mladoj generaciji, onaj kome oduzmu telefon obraća se psiholozima ili drugim stručnjacima.

Osim psihološke, u nekim slučajevima može se govoriti i o fiziološkoj ovisnosti o mobilnom telefonu.

Ljudi jedu, šetaju, pa čak i spavaju sa mobilnim telefonom nadohvat ruke. “Mobilni” je postao i budilnik koji zvoni u potrebno vrijeme. Još prije dvadeset godina takva situacija se činila besmislenom.

Stručnjaci pozivaju da se ne zaborave i moguće negativne posljedice zračenja koje čovjek dobija kada razgovara telefonom. Što se tiče akcije “Odustani od mobilnog”, ona se održava već 13. put.

Klix.ba